دانشگاه تربیت مدرس ------------------------------- ناشر موسسه انتشارات پژوهشی آفرند اندیشه فلسفی 1973-2873 2 1 2025 07 14 Philosophical Analysis of Blowing the Spirit (Rooḥ) into the Body in the View of Al-Hikma Al-Muta‘aliya تحلیل فلسفی دمیدن روح در بدن در نگاه حکمت متعالیه 51 59 23062 10.58209/jpt.2.1.51 FA حسن مردای گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران حسن مردای گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران فاطمه فروزان کیا گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 2025 07 14 <span><span><span><span>The subject of this article is the relationship between the soul and the body and its problem is the conflict between the philosophical doctrine of "the physical occurrence of the soul (Nafs)" and the Quranic doctrine of "</span><span>blowing the </span><span>spirit (Rooḥ)</span><span> in the body</span><span>".</span> <span>Solving this conflict is our goal and its method is first to describe both doctrines in their context and then to analyze the conflict and resolve it based on the principles of transcendent wisdom.</span><span> Blowing the </span><span>spirit</span><span> in the body means degrading and connecting the spirit to the body to plan and control it. </span><span>The physical occurrence of a partial soul for a body means the occurrence of a rational and general tactical attention of the soul to this imaginal or corporeal body.</span> <span>It seems that the spirit is the intellectual level of the soul and the </span><span>blowing </span><span>of the spirit is the physical occurrence of the soul.</span> <span>Therefore, the spirit or the rational soul is not a creature with an occurrence, but something with its occurrence as belonging to a body.</span><span> Blowing </span><span>the spirit into the body or the physical occurrence of the soul means its control relationship with the body, not it means being at the level of the </span><span>corporeal</span><span> body.</span></span></span></span><br> <span>موضوع این مقاله رابطه نفس و بدن و مسأله‌ آن، تعارض آموزه فلسفی "حدوث جسمانی نفس" با آموزه قرآنی "دمیدن روح در بدن" است. حل این تعارض هدف ماست و روش آن ابتدا توصیف هر آموزه در متن ظهورش و سپس تحلیل تعارض و حل آن بر اساس حکمت متعالیه است. دمیدن روح به یک بدن به معنای تنزل و تعلق تدبیری روح به آن است. حدوث جسمانی نفس جزیی برای یک بدن به معنای حدوث توجه تدبیری مرتبه عقلی این نفس نسبت به این بدن مثالی یا مادی است. به نظر می‌رسد روح، همان مرتبه عقلی نفس است و نفخ روح، همان حدوث جسمانی نفس. بنابراین، روح که از عالم امر است یا نفس که در مرتبه عالم عقل است، حادث نیست بلکه حیث تعلقی آن به یک بدن، حادث است. دمیدن روح در بدن یا جسمانی بودن حدوث نفس به معنای تعلق تدبیری داشتن آن به جسم است نه به معنای مادی بودن نفس.</span><br> https://jpt.modares.ac.ir/article_23062_6706f0da72316a555818858ae81eb84e.pdf