دانشگاه تربیت مدرس اندیشه فلسفی 1973-2873 5 4 2025 10 04 Non-Conceptualism and Transcendental Exposition of the Space مفهوم‌ناگرایی و شرح استعلایی مفهوم مکان 433 448 28428 10.58209/jpt.5.4.433 FA علی نجارنژاد گروه فلسفه، دانشکده ابیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تهران، ایران مصطفی زالی گروه فلسفه، دانشکده ابیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 08 23 The conceptualism/non-conceptualism debate is very significant in Kantian scholarship. Conceptualists argue that apperception is involved in the appearance of all sensory intuitions. In contrast, non-conceptualism claims that at least some sensory intuitions in the subject's consciousness are independent of apperception. The focus of this debate has been the role of intuition in the Transcendental Deduction. However, Kant requires an argument in the Transcendental Aesthetic to show that space is a form of intuition, and this argument, too, must be considered in this debate. Therefore, this article shifts the focus of the dispute to demonstrate that in the Transcendental Exposition of space, space as a form of intuition is a condition for synthetic a priori propositions. Then, by considering the role of spatial intuition in synthetic a priori propositions, it will be proven that the distinction non-conceptualists draw between intuitive and conceptual space is incompatible with Kant's argument in the Transcendental Exposition. <span lang="FA">از مناقشات مهم در کانت‌پژوهی معاصر، تفسیر مفهوم‌گرایانه/مفهوم‌ناگرایانه از فلسفه کانت است. مفهوم‌گرایان معتقدند که خودادراکی در پدیدارشدن تمامی شهودات حسی نقش دارد، در حالی که بنا بر مفهوم‌ناگرایی، حداقل بعضی شهودات حسی مستقل از هرگونه تاثیرگذاری خودادراکی در آگاهی سوژه حاضر می‌شوند. تمرکز این نزاع عمدتاً بر نقش صورت‌های شهود در استنتاج استعلایی است. این در حالی است که کانت در بخش حسیات استعلایی نیاز به استدلالی دارد که در آن نشان دهد مکان صورت شهود است و این استدلال نیز باید در این منازعه مورد توجه باشد. از این رو در این مقاله، با تغییر تاکید محل منازعه، نشان داده می‌شود که در شرح استعلایی مکان، مکان به عنوان صورت شهود، شرط قضایای تالیفی پیشینی هندسی است. سپس با نظر به نقش شهود مکان در قضایای تالیفی پیشینی، ثابت می‌شود تمایزی که مفهوم‌ناگرایان میان مکان شهودی و مفهومی برقرار می‌کنند، با استدلال کانت در شرح استعلایی، ناسازگار است.</span> https://jpt.modares.ac.ir/article_28428_fdf7a157d555f8ac35f2a820488c342c.pdf