دانشگاه تربیت مدرس اندیشه فلسفی 1973-2873 6 3 2026 07 23 The Mind–Body Problem 3.0 and the Reduction of the Proper Task of Philosophy of Mind: A Critique of Jacob Nathan's View مسئلۀ ذهن–بدن ۳.۰ و فروکاستِ کارویژۀ فلسفۀ ذهن: نقدی بر دیدگاه جیکوب نِی‌ثن 29092 FA رضا درگاهی فر Journal Article 2026 06 16 Jacob Nathan argues that the mind–body problem has historically worn three different faces, and that, in light of its most recent face, the proper task of philosophy of mind in the present era is restricted to investigating how the mind can be empirically studied within the neuroscientific age, thus requiring that ontological investigations be set aside. The present paper offers a reconstruction and a critical evaluation of Nathan's position. An instance of the articulation of the proper task of philosophy within contemporary mind studies can be observed in the 'critical neuroscience' approach as expounded by David Låg Tomasi. Tomasi conceives of philosophy not as a peripheral discipline, but as a " Philosophy as basic approach toward neuroscience." On this account, philosophy, in its relation to neuroscience, is charged with analyzing theoretical presuppositions, interpreting empirical data, integrating various levels of explanation, and appraising the existential, ethical, and social consequences of neuroscientific research—without relinquishing its own ongoing inquiries into its characteristic problems. جیکوب نی‌ثن بر این باور است که مسئلۀ ذهن-بدن تا کنون سه چهرۀ متفاوت یافته است و مطابق تازه‌ترین چهره‌اش، کارویژهٔ اصلی فلسفهٔ ذهن در عصر حاضر به بررسی چگونگی مطالعۀ تجربی ذهن در عصر علوم اعصاب محدود می‌شود و باید بررسی‌های وجودشناسانه را کنار بنهد. این مقاله ضمن تقریر دیدگاه نی‌ثن، به ارزیابی انتقادی آن می‌پردازد. نمونه‌ای از بیان کارویژۀ فلسفه در مطالعات ذهن در این عصر را می‌توان در رویکرد «علوم اعصاب انتقادی» در تقریر دیوید لوگ توماسی مشاهده کرد. توماسی فلسفه را نه دانشی حاشیه‌ای، بلکه «رهیافتی بنیادین به سوی علوم اعصاب» تلقی می‌کند. از این منظر، فلسفه در نسبت با علوم اعصاب، وظیفهٔ تحلیل مفروضات نظری، تفسیر داده‌های تجربی، یکپارچه‌سازی سطوح مختلف تبیین و ارزیابی پیامدهای وجودی، اخلاقی و اجتماعی پژوهش‌های عصب‌شناختی را بر عهده دارد، بدون اینکه بررسی‌های مسائل خاص خود را، که همواره در دست انجام داشته است، فرو بگذارد.