دوره 2، شماره 1 - ( 1400 )                   جلد 2 شماره 1 صفحات 9-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

moradi H, Foroozan kia F. Philosophical analysis of breathing the spirit (rooḥ) in the body in the view al-Hikma al-muta‘aliya. jpt. 2022; 2 (1) :1-9
URL: http://jpt.modares.ac.ir/article-34-59224-fa.html
مردای حسن، فروزان کیا فاطمه. تحلیل فلسفی دمیدن روح در بدن در نگاه حکمت متعالیه. اندیشۀ فلسفی. 1400; 2 (1) :9-1

URL: http://jpt.modares.ac.ir/article-34-59224-fa.html


1- تهران، بزرگراه خلیج فارس، روبروی حرم امام خمینی، دانشگاه شاهد، دانشکده علوم انسانی، گروه فلسفه و حکمت اسلامی ، h.moradi@shahed.ac.ir
2- دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه اسلامی دانشگاه شاهد. دانشجوی سطح چهار (دکتری) حکمت متعالیه موسسه آموزش عالی حوزوی رفیعه المصطفی
چکیده:   (328 مشاهده)
موضوع این مقاله رابطه نفس و بدن و مساله‌ی آن، تعارض آموزه فلسفی " حدوث جسمانی نفس" با آموزه قرآنی "دمیدن روح در بدن" است. حل این تعارض هدف ماست و روش آن ابتدا توصیف هر دو آموزه و سپس تحلیل تعارض و حل آن بر اساس حکمت متعالیه است. دمیدن روح به یک بدن به معنای تنزل و تعلق تدبیری روح به آن است. حدوث جسمانی نفس جزیی برای یک بدن به معنای حدوث توجه تدبیری مرتبه عقلی این نفس نسبت به این بدن مثالی یا مادی است. بنظر می رسد روح، همان مرتبه عقلی نفس است و نفخ روح، همان حدوث جسمانی نفس. بنابراین روح که از عالم امر است یا نفس که در مرتبه عالم عقل است، حادث نیست بلکه حیث تعلقی آن به یک بدن، حادث است. دمیدن روح در بدن یا جسمانی بودن حدوث نفس به معنای تعلق تدبیری داشتن آن به جسم است نه به معنای مادی بودن نفس.
متن کامل [PDF 895 kb]   (84 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصيل | موضوع مقاله: فلسفۀ ذهن (اسلامی)
دریافت: 1400/11/12 | پذیرش: 1401/1/16 | انتشار: 1400/12/29
* نشانی نویسنده مسئول: تهران، بزرگراه خلیج فارس، روبروی حرم امام خمینی، دانشگاه شاهد، دانشکده علوم انسانی، گروه فلسفه و حکمت اسلامی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.