دوره 4، شماره 2 - ( 1403 )                   جلد 4 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Radfar N, Alizamani A A. The Human Free Will in the Doctrine of Indwelling of the Holy Spirit: Alston' Perspectives. jpt 2024; 4 (2)
URL: http://jpt.modares.ac.ir/article-34-72289-fa.html
رادفر نجمه السادات، علیزمانی امیرعباس. جایگاه اختیار انسان در آموزه ماواگزینی روح القدس از دیدگاه ویلیام آلستون. اندیشۀ فلسفی. 1403; 4 (2)

URL: http://jpt.modares.ac.ir/article-34-72289-fa.html


1- ، Radfar.najme@gmail.com
چکیده:   (203 مشاهده)
براساس آموزه ماواگزینی روح القدس از جمله کارکردهای اساسی روح القدس هدایت مؤمن مسیحی به سوی حقیقت خداوند و شبیه ساختن وی به اوست. ساکن شدن روح القدس درمومن مسیحی سبب استحاله و تبدیل وی به آفریده ی نو می شود که لازمه رستگاری و تحقق فرایند تقدیس است. چگونگی ماواگزینی روح القدس در درون شخص مسیحی و نحوه تاثیر گذاری بر ایمان او برای هدایت و وصول به رستگاری، چالش جدی فیلسوفان دین مسیحی است که می کوشند به فهم معقولی از رابطه استحاله و تبدیل به آفریده ی نو در فرایند مأواگزیدن روح القدس در درون مؤمن مسیحی با وجود قدرت انتخاب و اختیار انسان در پذیرش هدایت و عدم آن، دست یابند. مدل مشارکتی آلستون می تواند به نحو معقولی از جایگاه اختیار دفاع نماید. براساس این مدل مؤمن مسیحی در روند مأواگزینی روح القدس در درون خویش، هم تا حدی به آنچه خیر است معرفت و آگاهی می یابد و هم احساس می کند مایل است واکنشی شایسته و مناسب نشان دهد. این مدل در تمام استحاله ها نقش درونی مهمی به روح القدس می بخشد و در عین حال مجال انجام کارهای بسیاری را برای فرد باقی می گذارد و اختیار او را در نظر می گیرد. از این رو این مدل می تواند به عنوان تبیینی عقلانی از جایگاه اختیار در روند هدایت باطنی روح القدس در جریان مأواگزینی، به شمار آید.
واژه‌های کلیدی: ماواگزینی، روح القدس، اختیار، آلستون
     
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: فلسفۀ دین (مدرن)
دریافت: 1402/8/15 | پذیرش: 1403/3/28 | انتشار: 1403/4/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.