اُرکسیس یا میل در دیدگاه ارسطو، به میل عقلانی و میل غیرعقلانی تقسیم میشود. میل عقلانی شامل بولئسیس و میل غیرعقلانی شامل اپیسومیا (میل شهوانی) و تومُس (میل احساسی) است. بررسی آراء ارسطو نشان میدهد که میل عقلانی از جهات مختلفی با سایر امیال متفاوت است. اول اینکه میل عقلانی در مقایسه با میل شهوانی و میل احساسی، به بخش عقلانی نفس تعلق دارد و از این رو تنها اختصاص به انسان دارد و حال آنکه میل شهوانی و میل احساسی در حیوانات نیز وجود دارند. دوم اینکه میل عقلانی به اهدافی مربوط میشود که از طریق سنجش عقلانی محقق میشوند و چنین اهدافی از نظر فاعل، به جای اینکه صرفا خوشایند و لذتبخش باشند، خوب هستند. سوم اینکه میل عقلانی با شناسایی حقیقت سروکار دارد و هم چنین برخلاف میل شهوانی و میل احساسی، میلی آیندهمحور است. در نهایت ویژگی برجستهی میل عقلانی، مبدأ بودن آن برای افعال اخلاقی است؛ چراکه موضوع میل عقلانی، هدفی عقلانی است؛ چیزی که حیوانات از آن بیبهره هستند.
Aristotle (1937). Parts of animals. movement of animals, progression of animals. Peck AL, Forster ES, translators. Massachusetts: Harvard University Press. [Link] [DOI:10.4159/DLCL.aristotle-parts_animals.1937]
Aristotle, (1952). Aristotle in 23 Volumes (Volume 20). Rackham H, translator. Massachusetts: Harvard University Press. [Link]
Formichell, MA (2009). Aristotle's theory of prohairesis and its significance for accounts of human action and practical reasoning. Boston: Boston College. [Link]
Garcia PPK (2018). The relationship between reason and desires in Plato, Aristotle, and W. Mischel's "Marshmallow test" research. University of Asia and the Pacific. [Link]
Irwin TH (1976). Aristotle on reason, desire, and virtue. The Journal of Philosophy. 72(17):567-578. [Link] [DOI:10.2307/2025069]
Salcedo DSG (2014). On passion and desire: Confronting an ambiguity in aristotle's ethics/sobre pasión y deseo: Despejando una ambigüedad de la ética aristotélica. Azafea. 16:21-37. [Link]
Samadieh M, Mollayousefi M (2017). Aristotle and Phronesis (practical wisdom). Ayeneh Marefat Journal. 17(4):1-24. [Persian] [Link]
Tuozzo TM (1994). Conceptualized and unconceptualized desire in Aristotle. Journal of the History of Philosophy. 32(4):525-549. [Link] [DOI:10.1353/hph.1994.0089]