در این پژوهش، نسبت عقلانیت فلسفی و باور دینی در نخستین مراحل شکلگیری فلسفهورزی اسلامی با تمرکز بر آرای کندی و فارابی بازکاوی میشود. تحلیل حاضر نشان میدهد که مرزبندی میان عقل فلسفی و دین در آغاز نه تثبیتشده بود و نه از انسجام مفهومی برخوردار بود، بلکه در بستر رویارویی با میراث یونانی بهتدریج تکوین یافت. کندی در این مواجهه، با اتخاذ رویکردی انعطافپذیر و محتاطانه، کوشید امکان همسازی عقل و وحی را حفظ کند؛ رویکردی که به گشودن مسیر اولیهای برای جمع میان این دو انجامید، هرچند بیشتر به مدیریت موقتیِ تنشها و پراکندگیهای محتوایی محدود ماند. در مقابل، فارابی را میتوان نظمدهنده و معمار نظری این تعامل دانست؛ او با ساماندهی ساختار علوم و بازنمایی نمادین آموزههای دینی، نقش دین را در فلسفه عملی تثبیت کرد. برآیند پژوهش نشان میدهد تعامل عقل و دین در آغاز فلسفه اسلامی فرایندی گذرا و در حال شکلگیری بود.
کوهی حاجی ابادی,هانیه و بنیانی,محمد . (1405). بررسی مرزبندی عقلانیت فلسفی و باور دینی در نخستین دوره فلسفهورزیِ اسلامی. اندیشه فلسفی, 5(4), 1001-1015.
MLA
کوهی حاجی ابادی,هانیه , و بنیانی,محمد . "بررسی مرزبندی عقلانیت فلسفی و باور دینی در نخستین دوره فلسفهورزیِ اسلامی", اندیشه فلسفی, 5, 4, 1405, 1001-1015.
HARVARD
کوهی حاجی ابادی هانیه, بنیانی محمد. (1405). 'بررسی مرزبندی عقلانیت فلسفی و باور دینی در نخستین دوره فلسفهورزیِ اسلامی', اندیشه فلسفی, 5(4), pp. 1001-1015.
CHICAGO
هانیه کوهی حاجی ابادی و محمد بنیانی, "بررسی مرزبندی عقلانیت فلسفی و باور دینی در نخستین دوره فلسفهورزیِ اسلامی," اندیشه فلسفی, 5 4 (1405): 1001-1015,
VANCOUVER
کوهی حاجی ابادی هانیه, بنیانی محمد. بررسی مرزبندی عقلانیت فلسفی و باور دینی در نخستین دوره فلسفهورزیِ اسلامی. اندیشه فلسفی, 1405; 5(4): 1001-1015.
اندیشه فلسفی