مفهوم متقدم، بنیاد و شرط امکان از فراگیرترین مؤلفههای مسائل فلسفی است، اما بخش عمده سنت فلسفی به جای تحلیل خودِ ساختار تقدم، معطوف به تبیین مصادیق آن بوده است. جستار حاضر با طرح مفهوم «پیشابودگی» میکوشد این ساختار بنیادین را به مثابه موضوعی مستقل مورد بررسی قرار دهد. پیشابودگی طوریت اطوار هستی و ساختاری فراهستیشناختی است که امکان بنیادگذاری، تبیین و جهتمندی را فراهم میآورد. از این منظر، پیشابودگی را میتوان شرط عام هر نسبت تقدمی و افق مشترک ظهور بنیادها در تفکر فلسفی دانست. ثمره عملی تمام آنچه رفت زمانی آشکار میشود که به منزله ابزاری برای بازخوانی سنتهای فلسفی به کار گرفته شود. در این صورت، پیشابودگی نه صرفاً موضوع تأمل، بلکه روشی برای تحلیل بنیادهای اندیشه خواهد بود.
